102ل) ابن ابى العزّ حنفى (792ه.ق) مى‌گويد: «خلافت براى اميرالمؤمنين على بن ابى طالب بعد از عثمان، با بيعت صحابه، به جز معاويه از اهل شام ثابت شد». ¹

م) ابن حجر عسقلانى (852ه.ق) مى‌نويسد:

بيعت على بر خلافت، بعد از قتل عثمان در اوائل ذى‌الحجة سال 35 بود. مهاجرين وانصار وتمام كسانى كه حاضر بودند، با او بيعت كردند. بيعت او را به تمام مناطق اسلامى مكتوب نمودند، تمام اهالى آن ممالك به بيعت با او اذعان پيدا كردند به جز معاويه واهل شام كه بين آنها بعداً اتّفاقاتى افتاد. ²

19. شبهه در حزن حضرت زهرا(عليها السلام) بر پدرش

فاطمۀ زهرا(عليها السلام) به پدرش محبت بسيار داشت به حدى كه بعد از وفات او بسيار محزون شد.

اما ابن تيميه در اعتراض به حزن حضرت زهرا(عليها السلام) در سوگ پدرش ومقايسه آن با حزن ابوبكر در غار مى‌گويد:

شيعه وديگران از فاطمه حكايت مى‌كنند كه به حدّى در سوگ پيامبر(ص) حزن داشته كه قابل توصيف نيست، واينكه او بيت‌الاحزان ساخته است، واين كار را مذمّت براى او به حساب نمى‌آورند، با اينكه او بر امرى حزن داشته كه فوت شده وباز نمى‌گردد، ولى ابوبكر در زمان حيات پيامبر از ترس اينكه حضرت كشته شود خوف داشته است وآن حزنى است كه متضمن حراست