104 مىداديد. همان معبودهايى را كه جز خدا پرستش مىكرديد؟! آنها مىگويند: همه از نظر ما پنهان وگم شدند؛ بلكه ما اصلاً پيش از اين چيزى را پرستش نمىكرديم.
و نيز مىفرمايد: (فَمٰا أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ )؛ «معبودانى را كه غير از خدا مىخواندند، آنها را يارى نكردند». (هود:101)
خداوند متعال مىفرمايد:
رَبَّنٰا هٰؤُلاٰءِ شُرَكٰاؤُنَا الَّذِينَ كُنّٰا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ (نحل: 86)
پروردگارا! اينها همتايانى هستند كه ما به جاى تو، آنها را مىخوانديم.
و مىفرمايد: ( وَ ضَلَّ عَنْهُمْ مٰا كٰانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ )؛ «وهمه معبودانى را كه قبلاً مىخواندند محو وگم مىشوند». (فصلت: 48)
همچنين كلمه «دعا» كه در حيات دنيا به مؤمنان نسبت داده مىشود به معناى عبادت است؛ از قبيل:
وَ لاٰ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰاةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ (انعام: 52)
وكسانى را كه صبح وشام خدا را مىخوانند وجز ذات پاك او نظرى ندارند، از خود دور مكن!
وبه نقل از اصحاب كهف كه ايمانشان مسلّم ومعلوم است مىفرمايد:
لَنْ نَدْعُوَا مِنْ دُونِهِ إِلٰهاً لَقَدْ قُلْنٰا إِذاً شَطَطاً (كهف: 14)
هرگز غير او معبودى را نمىخوانيم؛ كه اگر چنين كنيم، سخنى بهگزاف گفتهايم.
اين قسم از دعا مخصوص خداوند متعال است و لذا مطابق آيات