105 ديگر از آن به «عبادت خدا» تعبير شده آنجا كه مىفرمايد:
اُدْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبٰادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دٰاخِرِينَ (غافر: 60)
مرا بخوانيد تا (دعاى) شما را بپذيرم! كسانى كه از عبادت من تكبّر مىورزند بهزودى با ذلّت وارد دوزخ مىشوند!
ب) استعمال با مَعَ اللهِ
خداوند متعال مىفرمايد: ( وَ أَنَّ الْمَسٰاجِدَ لِلّٰهِ فَلاٰ تَدْعُوا مَعَ اللّٰهِ أَحَداً )؛ «واينكه مساجد از آن خداست، پس هيچ كس را با خدا نخوانيد». (جن: 18)
همچنين مىفرمايد:
وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ لاٰ بُرْهٰانَ لَهُ بِهِ (مؤمنون: 117)
وهر كس معبود ديگرى را با خدا بخواند -ومسلّماً هيچ دليلى بر آن نخواهد داشت-.
و نيز مىفرمايد:
وَ الَّذِينَ لاٰ يَدْعُونَ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ وَ لاٰ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّٰهُ إِلاّٰ بِالْحَقِّ (فرقان: 68)
وكسانى كه معبود ديگرى را با خداوند نمىخوانند؛ وانسانى را كه خداوند خونش را حرام شمرده، جز به حقّ نمىكشند.
2. دعا به معناى طلب وخواستن واستغاثه
اين معنا نيز گاهى در امور دنيوى به كار مىرود كه در مقابل آن اجابت يا ردّ از جانب خداوند است وگاهى در امر آخرت است كه در مورد نداى اهل دوزخ به كار رفته است.