95

جاءَ وَالْإمامُ يَخْطُبُ، فَصَلّىٰ فَإنْ شاءَ اللّٰهُ أعْطاهُ وَإنْ شاءَ حَرَمَهُ، وَرَجُلٌ حَضَرَ قَبْلَ خُرُوجِ الْإمامِ فَصَلّىٰ ما قَضَى لَهُ، ثُمَّ جَلَسَ فِي إنْصاتٍ وَسُكُونٍ حَتّىٰ خَرَجَ الْإمامُ، إلىٰ أنْ قُضِيَتْ، فَهِيَ كَفّارَةٌ لِما بَيْنَها وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الَّتِي تَلِيها، وَزِيادَة ثَلاثَةِ أيّامٍ وَذلِكَ، لِاَنَّ اللّٰهَ يَقُولُ: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أمْثالِها». ¹

مردم در برگزارى نمازجمعه سه گروه‌اند: مردى كه براى بيهوده‌گويى و نزاع و ستيز در نمازجمعه حاضر شود. پس بهره او از نمازجمعه همان درگيرى و نزاع است؛ مردى كه در نمازجمعه حاضر مى‌شود هنگامى كه امام جمعه مشغول خطبه خواندن است، سپس نماز مى‌گزارد، چنين آدمى را خداوند اگر خواست ثوابى عطا كند و اگر خواست او را از ثواب محروم گرداند؛ مردى كه قبل از آمدن امام جمعه، در محل نمازجمعه حضور يافته، نمازى كه از او قضا شده را بخواند. سپس در كمال آرامى و سكوت بنشيند تا امام جمعه آمده و با او نماز را به پايان برد، اين كار وى كفّارۀ گناهان او از اين جمعه تا جمعه آينده به اضافه سه روز ديگر - يعنى جمعاً ده روز - خواهد بود، و اين بدان جهت است كه خداوند مى‌فرمايد: «هر كس يك حسنه انجام دهد، ده برابر پاداش نصيب او شود».