75

تَركَها فِي حَياتِي أوْ بَعْدَ مَوْتِي استِخْفافاً بِها أوْ جُحُوداً لَها فَلا جَمَعَ اللّٰهُ شَمْلَهُ، وَلا بارَكَ لَهُ في أمْرِهِ، ألا وَلا صَلاةَ لَهُ، ألا وَلا زَكاةَ لَهُ، ألا وَلا حَجَّ لَهُ، ألا وَلا صَوْمَ لَهُ، ألا وَلا بِرَّ لَهُ، حَتّىٰ يَتُوبَ. ¹

همانا خداوند تبارك و تعالى نمازجمعه را بر شما واجب ساخت، پس اگر كسى در زنده‌بودن من يا پس از مرگ من به دليل انكار و يا سبك شمردن، آن را ترك كند، خداوند پريشانى او را برطرف نساخته، كار او را مبارك نگرداند. آگاه باشيد نمازى براى او نيست.

آگاه باشيد زكاتى براى او نيست. آگاه باشيد حجّى براى او نيست. آگاه باشيد روزه‌اى براى او نيست. آگاه باشيد هيچ خوبى و خيرى براى او نيست، تا آنكه توبه كند.

و سرانجام برخورد رسول خدا صلى الله عليه و آله با كسانى كه در نمازجمعه شركت نمى‌كنند از گفتار به مرحله عمل رسيده و مى‌فرمايد:

لَقَدْ هَمَمْتُ انْ آمُرَ فِتْيانِي أنْ يَجْمَعُوا حُزَماً مِنْ حَطَبٍ ثُمَّ أنْطَلِقَ فَاُحَرِّقَ عَلىٰ قَومٍ بُيُوتَهُم لا يَشْهَدُونَ الْجُمُعَةَ. ²

تصميم گرفتم جوانان خود را فرمان دهم، تا هيزم جمع نموده، سپس رهسپار خانه كسانى شوم كه در نمازجمعه شركت نمى‌كنند و - خانه‌هاى آنان را - آتش زنم.