322پيدا مى‌كند.
ب) سخن پيامبر(ص) پيش از فقرۀ مذكور كه فرمود: «من مولاى مؤمنانم و از ايشان به خودشان سزاوارتر»، مؤيد مدعاى ماست. در طرق مختلف روايت، اين مطلب با نقل به معناهاى گوناگون آورده شده و به سبب آن به حدّ تواتر و بالاتر رسيده است. اين امر به صراحت بيان مى‌دارد كه مراد از «مولا» و «ولى»، كسى است كه سزاوارتر به امور دينى و دنيايى مردم است.
ج) تأييد ديگر، حديث «ثقلين» است كه در طرق متعدد روايت، برداشت وجوب اطاعت از اميرمؤمنان(ع) را به دنبال مى‌آورد؛ چون او سيّد و بزرگِ اهل‌بيتى است كه يكى از دو «ثقل» به شمار مى‌آيند.
د) راويان حديث و ديگران نقل كرده‌اند كه در آن روز، حسان بن ثابت، از پيامبر خدا(ص) اجازه خواست تا به مناسبت نصب اميرمؤمنان(ع) به خلافت، اشعارى بسرايد. پيامبر(ص) نيز اجازه فرمود و حسان اشعار معروف خود را در اين باره انشاد نمود:
پيامبرشان در روز غدير خم ندا درداد
با توجه به اينكه شاعران شيعۀ صدر اسلام، مانند سيد حميرى و كميت نيز متعرض اين واقعه شده و بدان احتجاج كرده‌اند، اين امر نشان مى‌دهد كه در آن روز،