متن کتاب کاوشی در اصول عقاید - جلد 1 - صفحه 318

(17 تا 420)

318همچنان‌كه پيامبر خدا(ص)، در مناسبت‌هاى مختلف امام على(ع) را به اميرمؤمنان(ع) بودن توصيف نموده است ¹، بلكه در حديث بريده آمده است: «پيامبر خدا(ص) ما را امر كرد كه به على(ع)، با عنوان اميرالمؤمنين، سلام كنيم. در آن روز، ما هفت نفر بوديم و من كوچك‌ترين بودم». ²

اگر قائل شويم كه هر يك از اين احاديث به تنهايى خبر واحد است، مجموع آنها مستفيض خواهد بود. بلكه با توجه به تعدد طرق، بسيارى از آن روايات، متواتر اجمالى خواهند بود. آن‌سان كه به صدور بعضى از آنها قطع حاصل مى‌شود و همين براى ما كافى است و مطلوب را اثبات مى‌كند.

شش - روايات «وصايت»

در روايات وارده بر امامت ائمه(عليهم السلام) در امور دينى، اشاره شده است كه اميرمؤمنان(ع) جانشين و وصى پيامبر خدا(ص) است و در پاره‌اى، به جانشينى ائمه(عليهم السلام)، به‌طور عموم، اشاره شده است؛ از سوى ديگر مى‌دانيم كه اوصياى پيامبران(ص) در همۀ وظايف آنان، اعم از امور دينى يا دنيايى، جانشين آنان مى‌باشند. پيش از اين نيز، به اين مطلب اشاره كرده‌ايم.

هفت - روايات «ولايت»

در بسيارى از احاديث به ولى و سرپرست بودن اميرمؤمنان(ع) پس از پيامبرخدا(ص) ³ اشاره شده است. واژۀ «ولى» اگرچه به معناى دوستدار، ياور و مانند آن

1) . تاريخ دمشق، ج42، صص303، 386؛ المناقب خوارزمى، ص85؛ موضع اوهام الجمع و التفريق، ج1، ص185؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج5، ص364، حلية الاولياء، ج1، ص63؛ لسان الميزان، ج1، ص107؛ ميزان الاعتدال، ج1، ص191.

2) . تاريخ دمشق، ج42، ص303 در شرح زندگانى على بن ابى‌طالب(ع).

3) . مجمع الزوائد، ج9، ص128؛ السنن الكبرى، ج5، ص133؛ المعجم الاوسط، ج6، ص163؛ مسند احمد، ج5، ص356؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج5، ص392؛ فتح البارى، ج8، ص97؛ تحفة الاحوذى، ج10، صص146 و 147؛ فيض القدير، ج4، ص357؛ الاصابه، ج6، ص623؛ الرياض النضرة، ج2، ص187؛ تاريخ دمشق، ج42، ص189؛ فضائل الصحابه، ابن حنبل، ج2، ص688؛ البداية و النهاية، ج7، ص344 و 346.

مشخصات کتاب

کاوشی در اصول عقایدجلد:1نویسنده:طباطبایی حکیم، محمد سعیدمترجم:رضایی، محمدمهدیناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1391

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1