312به اطاعت از اميرمؤمنان(ع) را از آن جهت بدانيم كه در آن جلسه جز آنها كسان ديگرى حضور نداشتند و تنها مخاطبان اسلام، آنان بودند.
البته در بعضى روايات، اين خلافت به طور مطلق و بدون مقيد بودن به حاضران در آن جلسه آمده است. 1
با مراجعه به كتابهاى مفصل در اينباره، به اين مطلب مىتوان پى برد كه اهميت اين حديث و مخالفتش با مبانى جمهور، آن را در معرض حذف و تحريف قرار داده است.
دو - آيۀ «ولايت»
آنجا كه خداى متعال مىفرمايد:
سرپرست و ولى شما، خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آوردهاند؛ همانها كه نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع، زكات مىدهند. و كسانى كه ولايت خدا و پيامبر او و افراد با ايمان را بپذيرند ]پيروزند؛ زيرا[ حزب و جمعيت خدا پيروز است. 2
مشهور بين مفسرين آن است كه اين آيه دربارۀ اميرمؤمنان(ع) نازل شده، هنگامى كه در خواندن نماز و در حال ركوع انگشتر خود را به گدايى صدقه داد. 3
روايات وارده در اين باره بين شيعه و اهلسنت در حدّ استفاضه است. 4