227 نكنيد». 1 و در احاديث مربوط به «حوض» آمده است: «تو از آنچه پس از تو انجام دادند، بىاطلاعى. آنان به گذشتۀ منحط و زوالپذير خود بازگشته و مرتد شدند». 2
تهديد قاطعانه و سخت
نكتۀ مهم و درخور توجه اين است كه در آيات و احاديث فوق، عبارات هراسانگيز و مضامين قاطعى همچون انقلاب و ارتداد از دين، تباهى و كفر، سرانجام هلاكتبار روىگردانان از دعوت حق و جهنمى بودن آنان وجود دارد. اين خود بيانگر آن است كه خروج از مسير فرقۀ حق، به هر روى كه باشد، خطرناك و پرهزينه است تا آنجا كه به هلاكت اخروى انسان مىانجامد و با وجود آن، حفظ صورت از اسلام و دعوت آن، ثمربخش نخواهد بود؛ اين امر با آنچه دربارۀ امتهاى گذشته در قرآن كريم وارد شده، بسيار نزديك و متناسب است.
در كلام الهى مىخوانيم:
مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و پس از آمدن آيات روشن، اختلاف كردند. براى آنها عذابى بزرگ است؛ در روزى كه چهرههايى سفيد و چهرههايى سياه شوند. پس به سيهرويان گفته مىشود: «آيا بعد از ايمان آوردن كافر شديد؟ پس به سزاى اين كفر ورزيدن، عذاب را بچشيد». اما روسفيدان در رحمت الهى جاودانند. 3
نيز در جاى ديگر مىفرمايد:
و اگر خداوند مىخواست، كسانى كه پس از آنها بودند، با وجود دلايل آشكارى كه براى آنها آمده بود، با يكديگر نمىجنگيدند. ولى آنان اختلاف كردند.