143 اين آيات به پيوستگى آسمان و زمين به وسيلۀ رابطههاى رؤيتناپذير اشاره مىكند.
در حديثى از حسينبن خالد، از امام رضا(ع) نيز بدين مطلب تصريح شده است. راوى مىگويد:
به آن حضرت عرض كردم: «دربارۀ سخن خداى تعالى كه مىفرمايد: قسم به آسمان كه داراى راههاى به هم پيوسته است 1، توضيح دهيد». امام(ع) فرمود: «يعنى آسمان به زمين متصل و محكم شده است» و انگشتان دو دستش را درهم فرو كرد. گفتم: «چگونه به زمين متصل است، درحالىكه خداوند مىفرمايد: بدون ستونهايى كه ببينيد؟» فرمود: «سبحان الله، مگر نمىفرمايد: بدون ستونهايى كه ببينيد؟» گفتم: «آرى» فرمود: «پس ستونهايى هست، ولى ديده نمىشوند». 2
اين سخن قرآن و گفتۀ امام(ع) به قانون جاذبه كه بعدها كشف شد، اشاره دارد.
سوم - مىفرمايد: وَ الْجِبٰالَ أَوْتٰاداً ؛ «و كوهها را ميخهاى زمين قرار داد» (نبأ: 7)
همچنين مىفرمايد:
وَ أَلْقىٰ فِي الْأَرْضِ رَوٰاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهٰاراً وَ سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (نحل:15)
و در زمين كوههاى ثابت و محكمى افكند تا شما را نلرزاند و شهرها و راههايى ايجاد كرد تا هدايت شويد.
و نيز مىفرمايد:
وَ جَعَلْنٰا فِي الْأَرْضِ رَوٰاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنٰا فِيهٰا فِجٰاجاً سُبُلاً (انبياء:31)
و در زمين كوههايى [ثابت و پابرجا] قرار داديم تا لرزش آن را از آنها مانع شود.