132آنگاه خداى تعالى را به صفات جلال و جمال وصف مىكند:
هُوَ اللّٰهُ الَّذِي لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ عٰالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهٰادَةِ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيمُ * هُوَ اللّٰهُ الَّذِي لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلاٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبّٰارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحٰانَ اللّٰهِ عَمّٰا يُشْرِكُونَ * هُوَ اللّٰهُ الْخٰالِقُ الْبٰارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمٰاءُ الْحُسْنىٰ يُسَبِّحُ لَهُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (حشر: 22 - 24)
او خدايى است كه معبودى جز او نيست، داناى آشكار و نهان است و او رحمان و رحيم است. او خدايى است كه معبودى جز او نيست. حاكم اوست. از هر عيب منزّه است. به كسى ستم نمىكند. امنيتبخش است. مراقب همه چيز است. قدرتمندى شكستناپذير كه با ارادۀ نافذ خود هر امرى را اصلاح مىكند، و شايستۀ عظمت است. خداوند منزه است از آنچه شريك براى او قرار مىدهند. او خداوندى است خالق، آفرينندهاى بىسابقه، و صورتگرى بىنظير. براى او نامهاى نيك است. آنچه در آسمانها و زمين است تسبيح او مىگويند و او عزيز و حكيم است.
و اينهمه همراه است با تأكيد بر عظمت، بزرگوارى، قدرت، احاطه، سلطه و تنزيه خداوند از تمام آنچه با حكمت و كمال مطلق او ناسازگارست. و تأكيد بر خاتميّت رسالت الهى و كرامت شأن حامل آن و ثناى نيكو در حق او و بزرگداشت مقام ارجمند او، و اينكه مسلمانان و مؤمنان بايد او را گرامى بدارند كه هدايتشدنشان به راهنمايى و پيشوايى او بوده است.
تنزيه پيامبران و رسولان و فرشتگان و اولياى الهى، بيان بزرگوارى و مقام رفيع آنها، يادآورى رسالتها و تعاليم و روشهاى نيك ايشان، پرهيز دادن از ظلم و ظالمان و كافران و منافقان، بيان ابتداى خلقت و آفرينش و سرگذشت قرنهاى گذشته و امتهاى پيشين و بلاها و مصيبتهاى نابودكننده و كوبندهاى كه بر سرشان فرود آمده، تذكر مرگ و برزخ و رستاخيز و حساب و حشر و مشاهدۀ قيامت، توصيف بهشت و