115شمشيرهاى عرب قرار دهيم و از تو دفاع كنيم، آنگاه چون پيروز شوى، ديگران روى كار آيند و حاكم شوند؟! ما را به آيين تو نيازى نيست». 1
نيز آن هنگام كه براى كشتن آن حضرت(ص) توطئه كردند، گروهى گفتند: كاش توطئهگران را مىكُشتى. ايشان از اين كار خوددارى كرد؛ چون نمىخواست مردم بگويند محمد يارانش را به كمك گرفت و چون پيروز شد، به قتل آنان همت گماشت. 2 برخورد رسول خدا(ص) با سردستۀ منافقان، عبدالله بن ابى نيز به همين شكل بود. 3
تأكيد قرآن كريم و احاديث نبوى(ص) و روايات ائمه معصومين(عليهم السلام) دربارۀ وفاى به عهد، همچون سيرۀ عملى پيامبر(ص) در اين مورد، روشن و مشهور است. ديگر رفتارهاى ارزشى و برخوردهاى اصولى آن حضرت(ص) نيز بارها در آيات و روايات مورد تأكيد قرار گرفته است.
بنابراين، پيامبر(ص) بايد در اثبات نبوت و رسالت خود و واداشتن مردم به اقرار و اذعان به آن، پس از يارى خداى تعالى، بر چيزى اعتماد نمايد كه با آن امر غيبى و الهى مناسبت