91«ابنابىعمير» از «مفضلبنمزيد» نقل مىكند كه امام صادق(عليه السلام) از هواداران ابوخطاب و غاليان ياد كرد و به من فرمود: «اى مفضل! با آنان همنشين و همغذا و هممشرب مشو و مصافحه نكن و آنها را مقدم مداريد». 1
دسته چهارم: برخورد عملى اهلبيت(عليهم السلام) با غاليان
«عبداللهبنشريك» به نقل از پدرش مىگويد:
على(عليه السلام) نزد زنى از قبيله عنزه، مادر عمرو، حضور داشت كه قنبر وارد شد و عرض كرد: «ده نفر پشت درند و مدعىاند كه شما پروردگار آنان هستى!»
فرمود: «واردشان كن». وقتى وارد شدند، حضرت فرمود: «چه مىگوييد؟» گفتند: «تو پروردگار مايى و تويى كه ما را آفريدى و تويى كه ما را روزى مىدهى». حضرت به ايشان فرمود : «واى بر شما! اين سخن را نگوييد، من مخلوقى همانند شما هستم. توبه كنيد و بازگرديد». گفتند: «از سخنمان بازنمىگرديم. تو پروردگار مايى. تو ما را روزى مىدهى و تو ما را آفريدى».
به آنان فرمود: «واى بر شما! توبه كنيد و بازگرديد!» خوددارى
كردند و گفتند بازنمىگرديم.
امام فرمود: «اى قنبر، برايم كارگر بياور». قنبر خارج شد و با ده مرد به همراه بيل و كلنگ آمد. امام به آنها دستور داد زمين را حفر كنند. پس از آنكه حفر كردند، دستور داد هيزم و آتش بياورند، و آن گودال را پر از هيزم كرد و آتش در آن شعلهور گرديد. سپس