84همين موارد، اهلبيت(عليهم السلام) را واداشت تا از غاليان، ابراز بيزارى نمايند، آشكارا لعنشان كنند، به كفرشان حكم دهند، نيتهاى مغرضانه آنها را برملا سازند و پيروانشان را از همنشينى با آنان، و گوشدادن به سخنان و ارتباط با آنها برحذر دارند.
شيعه، در گذر تاريخ خود، اين دستورها را پذيرفته، و از غاليان ابراز بيزارى كردهاند؛ بهگونهاى كه كتابهايشان پر از ابراز بيزارى از آنان است. در اينجا به برخى از رواياتى اشاره مىكنيم كه بيانگر قاطعيت رفتار اهلبيت(عليهم السلام) با مسئله غلو و غاليان است. البته اينگونه روايات چند دستهاند:
دسته نخست: غاليان بدترين آفريدگان خدا
در امالى طوسى به نقل از «فضيلبنيسار» چنين است:
امام صادق(عليه السلام) فرمود: «از دست غاليان، مراقب جوانانتان باشيد كه آنان را به فساد نكشانند؛ زيرا غاليان بدترين آفريدگان خدايند. خدا را كوچك مىشمارند و خدا بودن را براى بندگان خدا ادعا مىكنند. به خدا سوگند! غاليان از يهود و نصارا و مجوس و مشركان بدترند».
آنگاه امام(عليه السلام) فرمود: «اگر غالى بهسوى ما بازگردد وى را نمىپذيريم. اما اگر شخص مقصر در حق ما به ما بپيوندد، او را پذيرا مىشويم».
عرض شد: «چرا اى فرزند رسول خدا!؟»
فرمود: «زيرا غالى به ترك نماز و زكات و روزه و حج عادت كرده و هرگز نمىتواند ترك عادت كند و به طاعت خداوند