54گفته شود [باز هم ايمان نخواهند آورد]». 1
در حقيقت، ما اين قرآن را كه به وسيله آن كوهها روان و شهرها بدان قطعهقطعه مىشوند و مردگان به وسيله آن زنده مىگردند، به ارث بردهايم... در قرآن آياتى است كه بهوسيله آنها هيچكارى اراده نمىشود، مگر آنكه خداوند اذن انجام دادن آن را مىدهد؛ نظير همه آنچه به گذشتگان اذن داده است. خداوند همه آنها را در امالكتاب براى ما قرار داده است و مىفرمايد: «و هيچ موجود پنهانى در آسمان و زمين نيست مگر اينكه در كتاب مبين ثبت است». 2 سپس فرمود: «سپس اين كتاب آسمانى را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم» 3، و ما همان كسانى هستيم كه خداوند عزوجل ما را برگزيد و كتابى را كه در آن همه چيز بيان گشته است، به ارث بردهايم. 4
علمى و دانشى كه در اين روايت به آن اشاره شد، چنانكه در بسيارى از روايات ديگر آمده است، از نوع علوم حصولى نيست كه آموخته شود؛ بلكه نوع ديگرى از علم است كه در سخن خدا بدان اشاره شده است: قٰالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتٰابِ ؛ «[اما] كسى كه دانشى از كتاب [آسمانى] داشت، گفت...». (نمل: 40) از اين آيه بهدست مىآيد كه اين دانش خاص، در صدور آن كار از جانشين سليمان، دخالت داشته است؛ زيرا «تعليق حكم بر وصف، بيانگر عليت آن وصف است». ازاينرو اگر