110
4. حرمت تبرك به قبور اوليا
ابن عثيمين مىگويد: «برخى از زائرين دست به محراب ومنبر وديوار مسجد مىكشند، كه تمام اينها بدعت است». 1
سمهودى از زعفرانى نقل مىكند كه گفته است: «قرار دادن دست بر روى قبر ومسّ كردن وبوسيدن آن از بدعتهايى است كه شرعاً مُنكَر است». 2
شيخ محمّد بن ابراهيم آل الشيخ نيز در اين باره مىگويد:
وهذا غلط ظاهر، لا يوافقهم عليه اهل العلم والحق؛ وذلك انّه ما ورد الاّ في حقّ النبي(ص)، فابوبكر وعمر وذوالنورين عثمان و على وبقية العشرة المبشرين بالجنة وبقية البدريين واهل بيعة الرضوان، ما فعل السلف هذا مع واحد منهم... فاقتصارهم على النبي(ص) يدلّ على انّه من خصائص النبي(ص). 3
واين غلطى آشكار است كه اهل علم وحقّ با آن موافقت ندارد؛ زيرا اينگونه تبركات تنها در حقّ پيامبر(ص) وارد شده است، پس ابوبكر وعمر وذوالنورين عثمان وعلى وبقيه ده نفرى كه بشارت به بهشت به آنها داده شده وبقيه بدرىها واهل بيعت رضوان، هيچگاه سلف در حقّ يكى از آنان چنين نكردند... پس اكتفاى آنان بر تبرك به پيامبر(ص) دلالت دارد بر اينكه تبرك جستن اختصاص به پيامبر(ص) داشته است.