169 كفروا بذلك و لعاد شركاؤهم مثل الكعبة، فهي وجهة و ليست بمعبودة، و انّما يعبدالله بالتوجه اليها. ¹

خداوند متعال كه مشركان را مذمت كرده، به جهت گفته آنان است كه (عبادت نمى‌كنيم آنها را مگر به جهت آنكه ما را به سوى خدا نزديك گردانند)، آنان به معبودان خود صفت استقلال عطا كرده و آنها مقصود به عبادت بوده‌اند نه خداوند متعال، و اگر گفته بودند: ما تنها خداوند واحد را عبادت مى‌كنيم و اميدواريم كه اولياى او براى ما شفاعت كند، هرگز با اين عمل كافر نمى‌شدند و شريكانشان همانند كعبه به حساب مى‌آمدند كه در حكم جهت مى‌باشد نه آنكه معبود گردد، همانا خداوند با توجه به سوى كعبه عبادت مى‌شود.

او نيز مى‌فرمايد:

انّ الوثنية المبنية على الشرك اذا أمعنّا في حقيقة معناها وجدناها مبنية على اساس توحيد الصانع و اثبات شفعاء عنده ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللهِ زُلْفى و ان انحرفت فيما بعد عن مجراها و آل امرها إلى اعطاء الاستقلال و الاصالة للآلهة دون الله. ²

اگر در حقيقت معناى بت‌پرستى كه مبتنى بر شرك است خوب فكر كنيم درمى‌يابيم كه آن مبتنى بر اساس توحيد صانع و اثبات شفيعانى نزد خداوند است (ما عبادت نمى‌كنيم آنها را جز آنكه ما را به سوى خدا نزديك سازند)گرچه بعدها از مجراى آن منحرف شده و امرش به اعطاى استقلال و اصالت به خدايانى غير از خداوند ختم گشت.