152 عقيده مشركان به كار رفته و در دوازده مورد از قرآن آمده است؛ از آن جمله:
مىفرمايد: اَلَّذِينَ يَجْعَلُونَ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ؛ «همانها كه معبود ديگرى با خدا قرار دادند؛ امّا به زودى مىفهمند». (حجر: 96)
همچنين مىفرمايد:
لاٰ تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَخْذُولاً * ذٰلِكَ مِمّٰا أَوْحىٰ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لاٰ تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ فَتُلْقىٰ فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً (اسراء: 22 و 39)
هرگز معبود ديگرى را با خدا قرار مده، كه نكوهيده و بىيار وياور خواهى نشست! اين (احكام)، از حكمتهايى است كه پروردگارت به تو وحى فرستاده؛ وهرگز معبودى با خدا قرار مده، كه در جهنم افكنده مىشوى، در حالى كه سرزنش شده، ورانده (درگاه خدا) خواهى بود!
و مىفرمايد:
وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ لاٰ بُرْهٰانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمٰا حِسٰابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لاٰ يُفْلِحُ الْكٰافِرُونَ (مؤمنون:117)
و هر كس معبود ديگرى را با خدا بخواند - و مسلّماً هيچ دليلى بر آن نخواهد داشت - حساب او نزد پروردگارش خواهد بود؛ يقيناً كافران رستگار نخواهند شد!
و نيز مىفرمايد:
وَ الَّذِينَ لاٰ يَدْعُونَ مَعَ اللّٰهِ إِلٰهاً آخَرَ وَ لاٰ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّٰهُ إِلاّٰ بِالْحَقِّ وَ لاٰ يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ يَلْقَ أَثٰاماً (فرقان : 68)
و كسانى كه معبود ديگرى را با خداوند نمىخوانند؛ وانسانى را كه