149و خداوند متعال براى ردّ اين خرافات است كه مىفرمايد:
أَ لَيْسَ اللّٰهُ بِكٰافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ (زمر:36)
آيا خداوند براى (نجات ودفاع از) بندهاش كافى نيست؟! امّا آنها تو را از غير او مىترسانند.
سه - تصريح به مساوات
معبودان مشركان و كفار و عبادتكنندگان آنها هنگامى كه در دوزخ اجتماع پيدا مىكنند مىگويند:
قٰالُوا وَ هُمْ فِيهٰا يَخْتَصِمُونَ* تَاللّٰهِ إِنْ كُنّٰا لَفِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ* إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعٰالَمِينَ (شعراء: 96 - 98)
آنها در آنجا در حالى كه به مخاصمه برخاستهاند مىگويند: به خدا سوگند كه ما در گمراهى آشكارى بوديم چون شما را با پروردگار عالميان برابر مىشمرديم.
آنان به خدا قسم ياد مىكنند كه در گمراهى آشكارى بودهاند؛ چرا كه خدايان خود را عِدل خدا قرار داده و مساوى با او مىدانستند، و بدين جهت آنها را مىپرستيدند.
و نيز خداوند متعال درباره عقيده كفار مىگويد:
...ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ (انعام:1)
اما كافران براى پروردگار خود، شريك وشبيه قرار مىدهند (با اينكه دلايل توحيد ويگانگى او، در آفرينش جهان آشكار است).
يعنى كفار بتها را مثل خدا و مساوى او مىدانستند. لذا از امام علي(ع) نقل شده كه فرمود: