148مىخواهند كه از خداوند متعال حاجاتشان را بخواهند و برايشان دعا كنند، و به اذن خدا كارى برايشان انجام دهند، حمل نمود. اينك به برخى از اين آياتى كه دلالت بر عقيده مشركان به استقلال بتها دارد، اشاره مىكنيم:
يك - عدم تأثير در برابر اراده خداوند متعال
خداوند متعال مىفرمايد:
قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ إِنْ أَرٰادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰاشِفٰاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرٰادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰاتُ رَحْمَتِهِ (زمر:38)
بگو: آيا هيچ درباره معبودانى كه غير از خدا مىخوانيد انديشه مىكنيد كه اگر خدا زيانى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند گزند او را برطرف سازند؟! ويا اگر رحمتى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند جلو رحمت او را بگيرند؟!
دو - ترساندن از خدايان خود
مشركان از آن جهت كه بتان خود را صاحب اثر دانسته و مستقل در تأثير مىدانستند، پيامبران را از مبارزه با بتها مىترساندند و آنان را بدين جهت به جنون متهم مىكردند.
قرآن كريم از قول قوم هود نقل مىكند:
إِنْ نَقُولُ إِلاَّ اعْتَرٰاكَ بَعْضُ آلِهَتِنٰا بِسُوءٍ... (هود:54)
ما (درباره تو) فقط مىگوييم: بعضى از خدايان ما، به تو زيان رسانده (و عقلت را ربوده)اند!...