90حجت‌هاى علمى است؛ و هر كسى براى او صحت يكى از دو قول تبيين شد از آن پيروى مى‌كند و كسى كه از اهل قول ديگر تقليد كرد بر او انكار نمى‌گردد... .
5. پرهيز از علماى تندرو
يكى از عوامل تندروى وهابيان و طلاب حوزه‌هاى علميۀ آنها، پيروى از محمد بن عبدالوهاب است. او كسى بود كه هيچ‌كس غير از خود را قبول نداشت و ديگران را به كفر و فسق نسبت مى‌داد، و لذا طبيعى است كسانى كه پيرو او هستند اين خُلق و خو در آنها نفوذ كرده باشد.
6. گفت‌وگو با ديگران
يكى از راه‌هاى دورى از تندروى و افراطگرى گفتگو در مسائل اختلافى است؛ زيرا اختلاف سنتى از سنت‌هاى اين عالم مى‌باشد، ولى گفت‌وگو بايد بر اساس اصول و مبانى صحيح آن باشد آن‌گونه كه قرآن كريم مى‌فرمايد:
(ادْعُ إِلىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جٰادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ) (نحل : 125)
با حكمت واندرز نيكو، به راه پروردگارت دعوت نما! وبا آنها به روشى كه نيكوتر است، استدلال ومناظره كن.
7. اهتمام به مشكلات مسلمانان
دكتر يوسف قرضاوى در اين باره مى‌گويد:
از بيشترين چيزهايى كه مردم را در چاله اختلاف مى‌اندازد واز