111چون چنين كردند خون‌ها و اموالشان نزد من محفوظ است جز در مواردى كه به حق ريخته و بى‌اعتبار شود. 1
شوكانى نيز مى‌گويد:
اعلم انّ الحكم على رجل مسلم بخروجه عن دين الاسلام و دخوله في دين الكفر لاينبغي لمسلم يؤمن بالله و اليوم الآخر ان يقدم عليه الا ببرهان اوضح من شمس النهار؛ فانه قد ثبت في الأحاديث الصحيحة المروية من طريق جماعة من الصحابة انّ من قال لأخية يا كافر فقد باء بها احدهما... ففي هذه الأحاديث و ما ورد موردها اعظم زاجر و اكبر واعظ عن التسرع في التكفير. 2
همانا حكم كردن بر ضد شخص مسلمان به خروج از دين اسلام و دخول در دين كفر، براى فرد مسلمانى كه ايمان به خدا و روز جزا دارد، سزاوار نيست جز در صورتى كه برهانى واضح‌تر از خورشيد در روز داشته باشد؛ زيرا در احاديث صحيح كه از طريق جماعتى از صحابه رسيده وارد است كه هر كس به برادر دينى‌اش بگويد:اى كافر، يكى از دو نفرى است كه كافر خواهد بود... پس در اين احاديث و آنچه در مورد آن وارد شده بزرگ‌ترين مانع و موعظه‌اى است در اينكه انسان نبايد در تكفير سرعت به خرج دهد.
ابن حجر هيتمى نيز امر به احتياط در حكم تكفير نموده مى‌نويسد:
ينبغي للمفتي ان يحتاط في التكفير ما امكنه؛ لعظيم اثره و غلبة