112
عدم قصده سيما من العوام. و لا زال ائمتنا -يعني الشافعية- على ذلك قديماً و حديثاً... و قال الامام الزركشي: فليتنبه لهذا و ليحذر من يبادر بالتكفير... فيخاف عليه ان يكفر هو؛ لانّه كفر مسلماً. 1
مفتى بايد در تكفير در حد امكان احتياط كند؛ زيرا كه اثر آن بزرگ است، و كسى آن را قصد نمىكند، خصوصاً آنكه عامى باشد. و هميشه بزرگان شافعى ما بر اين مطلب از قديم و جديد تذكر مىدادند... امام «زركشى» مىگويد: بر اين مطلب آگاه باش و از كسى كه به تكفير مبادرت مىورزد برحذر باش... چرا كه خوف آن مىرود كه خودش كافر باشد؛ چرا كه مسلمانى را تكفير كرده است.
شيخ محمد غزالى از انديشمندان معاصر اهل سنت مىگويد:
ميل و رغبت به تكفير مردم و نقص وارد كردن و ترويج تهمتها درباره آنان مرضى نفسانى است كه در نهايت خباثت است، و كسانى كه داراى چنين خصلتى باشند بدون شك وعيد الهى آنان را شامل مىشود آنجا كه مىفرمايد: (همانا كسانى كه دوست دارند زشتىها در ميانِ مردمِ با ايمان شيوع يابد، براى آنان عذاب دردناكى در دنيا و آخرت است...) محمد(ص) شخصى رقيق القلب و رحيم بود ولى اينان افرادى غليظ القلب و قسى مىباشند. محمد(ص) مردم را بر پوشاندن عيوب مردم تشويق مىكرد، و دست زمين خوردهها را مىگرفت تا از زمين برخيزند، ولى اين افراد، پرده از عيوب مردم برمىدارند، يا