1) . پيامبر (ص) اين مطلب را در احاديث زيادى از جمله حديث مباهله و حديث كساء بيان فرموده است. مراجعه شود به: صحيح مسلم،ج 4، صص 1871، 1883؛ سنن ترمذى، ج 5، ص 352؛ مستدرك، ج 3، صص 108، 109، 133، 146، 147، 150، 158؛ مجمع الزوائد، ج 9، ص 166 و صفحات بعد از اين؛ مسند احمد، ج 1، صص185، 330، 331 و ج 4، ص 107 و ج 6، صص 292، 323؛ الإحسان به ترتيب صحيح ابن حبان، ج 9، ص61؛ السنن الكبرى، ج 2، ص 149؛ مسند ابى‌داوود طيالسى، ص 274؛ كتاب السنة، صص 588 و 589؛ مشكاة المصابيح، ج 3، ص 1731؛ الدرّ المنثور، ج 6، ص 603 و صفحات بعد از اين در تفسير آيۀ تطهير؛ تاريخ بغداد، ج 10، ص 278؛ خصائص اميرالمؤمنين على‌بن‌ابى‌طالب عليه السلام ، صص 7 - 30، - 49، 73.

2) . حديث خلفاى دوازده‌گانه را البته با اختلاف در الفاظ، روايت كرده‌اند: بخارى در صحيح، ج 9، ص 101؛ مسلم در صحيح، ج 3، صص 1452 - 1454، با نُه طريق؛ ترمذى در سنن، ج 4، ص 501 به دو طريق كه هر دو را صحيح مى‌داند؛ ابوداوود در سنن، ج 4، ص 106 به سه طريق كه البانى در صحيح سنن ابى‌داوود، ج 3، ص 807 آنها را صحيح مى‌داند؛ احمد در مسند، ج 1، ص 398 و ج 4، صص 86 - 90، 92 - 101، 106 - 108؛ حاكم در مستدرك، ج 3، صص 617 و 618؛ ابوداوود طيالسى در مسند، ص 180؛ ابونعيم اصفهانى در حلية الاولياء، ج4، ص 333؛ ابوعوانه در مسند، ج 4، صص 396 - 399؛ ابن ابى عاصم در كتاب السنة، ج 2، صص 518، 534، 544، 549؛ بيهقى در دلائل النبوة، ج 6، صص 519 - 523؛ خطيب بغدادى در تاريخ بغداد، ج 2، ص 126؛ هيثمى در مجمع الزوائد، ج 5، صص 190 و 191؛ ابن حجر عسقلانى در مطالب العالية، ج2، ص 197؛ ابن حبان در صحيح چنان‌كه در كتاب «احسان به ترتيب صحيح ابن حبان نيز آمده»، ج 8، صص226، 229 و 230؛ بغوى در شرح السنة، ج 15، صص 30 و 31؛ البانى در صحيح جامع صغير، ج 2، ص1274 و سلسلة الأحاديث الصحيحة، ج 1، ص 651 و ج 2، ص 690.

3) . ر.ك: «دليل المتحيرين»؛ در آنجا دلايل زيادى آورده‌ايم و اثبات كرده‌ايم كه فرقۀ ناجيه، فقط شيعۀ اماميه است.