260 تنها سخن يكى از دو طرف دعوا را شنيدهاند و سخن طرف ديگر را نشنيدهاند؛ در نتيجه، تنها حكم به صحت ادعاى آن طرفى دادهاند كه سخن او را شنيدهاند.
اهل سنت كه خداوند آنها را به اطاعتش موفق گرداند، بايد بدانند كه علماى شيعه، طلايهدار حق و صدق و درستى هستند؛ با حكمت و پند نيكو بهسوى خدا دعوت مىكنند و با ديگران بهخاطر اشتياق و طمع در كسب ثواب، به حُسن و نيكى مجادله مىكنند. آنها هيچ اعتقادى به تكفير اهل سنّت يا ديگر مسلمانان ندارند و اگر مىخواستند پردهدرى كنند و قبايح و زشتىهاى ديگران را بيان كنند، بىترديد مىتوانستند چنين كارى بكنند؛ اما راه درست را در آن ديدند كه تمام گروههاى مسلمانان را به وحدت و يكپارچگى فرابخوانند و از آنها بخواهند كه با هم برادرى و دوستى و الفت داشته باشند تا همگى به مثابه يك ديوار سخت و محكم شوند و نيز به مانند يك پيكرى باشند كه اگر عضوى را به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار.
در پايان از خداوند مىخواهم كه مسلمانان را يكپارچه و متحد نموده صفهاى آنها را يكى كند و دلهاى آنها را با همديگر مهربان نمايد و كلمۀ آنها را بالا و برتر و كلمه كسانى كه كفر ورزيدند، پايين و پستتر قرار بدهد.
و آخر دعوانا أن الحمدلله رب العالمين، و صلى الله على محمد و آله الطيبين الطاهرين.