229 همين آيه چنين استنباط كرده است: «زيرا صحابه به رافضيان غيظ و غضب دارند و هركس كه مورد غيظ و غضب صحابه واقع شود، كافر است».
ابن حجر مىنويسد:
اين استنباط خوبى است و ظاهر آيه گواه بر آن است و به همين جهت، امامشافعى نيز با مالك در قول به تكفير رافضيان همنظر شده است و جماعتى از امامان اهل سنت نيز با او همنظر شدهاند. 1
قرطبى مىنويسد:
مالك، نيكو سخن گفته و دُرست استنباط كرده است. پس هركس كه به يكى از اصحاب نقص و عيبى وارد كند يا به روايت او خرده گرفته و آن را رد كند، در حقيقت خدا را رد و دستورات اسلام را باطل نموده است. 2
انصاف در مسئله
انصاف در اين ماجرا آن است كه ضد كسى حكم كنيم كه همۀ صحابه را عادل مىداند؛ زيرا به يقين، چنين كسى آيات روشن قرآن را كه گوياى وجود نفاق در زمان رسول خدا (ص) مىباشد، نپذيرفته است. در آن زمان دايرۀ نفاق چنان گسترش يافت كه آيات زيادى، بلكه يك سورۀ كامل دربارۀ منافقان نازل شد كه به اسم آنها (منافقين) نيز نامگذارى گرديد. شيعه دليلى بر عدالت همه صحابه پيدا نكرده است؛ ادلهاى هم كه اهل سنّت به آنهاستدلال كردهاند، تنها خيالات بيهوده و توهمات فاسد و بىاساس است و اين مطلب براى هر بينندهاى كه دلايل ايشان را ديده باشد، روشن و آشكار است.
در مورد آيه ذكرشده نيز بايد گفت كه اين آيه هيچ دلالتى ندارد بر اينكه هركس از