196 نفعى به آنها نمىرساند). پس مىگويم: «اى پروردگار! اصحاب من، اصحاب من». پس گفته مىشود: «همانا تو نمىدانى كه اينان پس از تو چه كردند». 1
روايتى را بخارى - كه لفظ روايت از اوست - و مسلم از سهل بن سعد آوردهاند كه مىگويد:
رسول خدا (ص) فرمود: «من زودتر از همه كنار حوض خواهم بود. هركس بر من عبور كند [از آن] مىنوشد و هركس بنوشد، هرگز تشنه نمىشود و بىشك گروههايى بر من وارد مىشوند كه آنها را مىشناسم و آنها [نيز] مرا مىشناسند. سپس ميان من و آنها فاصله مىشود».
ابوحازم مىگويد:
نعمان بن عياش اين روايت را از من شنيد و گفت: «آيا اينگونه از سهل شنيدى؟» گفتم: «بله». گفت: «گواهى مىدهم كه ابوسعيد خدرى آن را شنيده و در آن حديث چنين اضافه نموده: پس مىگويم (پيامبر): آنها از من هستند. آنگاه گفته مىشود: همانا نمىدانى كه پس از تو چه كردند. سپس مىگويم: دور باد، دور باد هركس كه پس از من تغيير و تبديلى انجام داد». 2
حافظان و علماى حديث اهل سنّت، اين روايات را به سندهاى بسيار و با الفاظ نزديك به هم نقل كردهاند و آنچه ما در اينجا آورديم، براى شناخت حق كافى است. 3
***