85به شما سزاوارتر است و چون اين معانى براى مولا ثابت شد 1، روا نيست كه واژه مولا در اين حديث بر مالك برده اطلاق شود؛ زيرا كه پيامبر(ص) در حقيقت، مالك بندگى علي(ع) نبود. همچنين صحيح نيست كه بر مولايى اطلاق شود كه بردهاش را آزاد كرده است؛ زيرا پيامبر(ص) آزادكننده علي(ع) نبود و نه بر آزاد شده اطلاق شود؛ چون علي(ع) آزاد بوده است و نه معناى ياور باشد؛ زيرا كه افراد زيادى بودند كه پيامبر(ص) را يارى مىكردند و كسانى بودند كه او را خوار و تنها مىگذاشتند و جايز نيست كه بر پسرعمو اطلاق شود؛ چون علي(ع) پسرعموى پيامبر بوده است و نه بر همپيمان؛ زيرا سوگند و پيمان ميان دشمنان (يك جبهه مخالف) به منظور پشتيبانى و كمك به يكديگر است و اين معنا وجود داشته است و نه بركسى كه عهدهدار ضمان جريره است؛ زيرا كه ما گفتيم اين مطلب نسخ شده است و در اسلام بىمورد است و نه بر همسايه قابل اطلاق است؛ زيرا در آن صورت، سخن بيهوده و بىربط خواهد بود و مقام والاى آن حضرت بالاتر از آن است كه سخن لغو بگويد و جايز نيست به معناى بزرگ و سرور مورد اطاعت باشد؛ زيرا علي(ع)