1) . جريره به معناى جنايت است. كسانى كه از بلاد خود به غربت افتاده و نسب و وطن خود را فراموش كرده‌اند و در شهرى كه هستند، خويش نسبى ندارند، خواه به اسارت در آمده باشند يا بنده بوده و در راه خدا آزاد شده باشند، مى‌توانند در شهرى كه هستند، با مردى صاحب قبيله پيمان ببندند و خود را داخل قبيله آنها سازند و آن مرد صاحب قبيله، ضامن جنايت خطايى آنها شود و ارث ببرد. گويند: دو تن كه هيچ‌يك نسب و قبيله معروف ندارند، مى‌توانند ضامن جريره يكديگر شوند. («شرح تبصره علامه»، آيت الله شعرانى، ص 673) كيفيت عقد ضمان جريره چنين است: «مضمون به ضامن بگويد: «عاقدتك على أن تنصرنى و تدفع عنى و تعقل عنى و ترثنى»؛ «با تو پيمان مى‌بندم كه مرا يارى كنى و از من دفاع و پاسدارى نمايى، در مقابل، پس از مردنم از من ارث ببرى.» طرف مقابل (ضامن) نيز بگويد: «قبلت»؛ «قبول كردم» و اگر هركدام از ديگرى بخواهد ضمانت كند، مى‌گويد: «عاقدتك أن تنصرنى و انصرك و تعقل عنّى و أعقل عنك ترثنى و أرثك»؛ «با تو هم‌پيمان مى‌شوم كه تو مرا يارى كنى و من تو را و تو از من پاسدارى و من از تو، [پس از مردن] از يكديگر ارث ببريم.» طرف مقابل نيز قبول مى‌كند. اين عقود از جمله عقود لازم و معتبر است. قابل ذكر است كه ضامن جريره در صورتى وارث است كه مضمون وارث ديگرى نداشته باشد». (شرح لمعه، ج 2، ص316)

2) . «پس امروز نه از شما فديه‌اى پذيرفته مى‌شود و نه از كافران و جايگاهتان آتش است و همان، سرپرستتان مى‌باشد». (حديد: 15)