61روح و آراستن باطن، اصلىترين زينت است. علم، حكمت، ادب، از نشانههاى آراستگى روحى است، چنانچه از آراستگى انديشه در منابع دينى به زيبايى روحى نام برده شده است.
همچنين آراستگى در گفتار، دشنام ندادن، تهمتنزدن، آبرو نبردن و... از نشانههاى ديگر آراستگى روح است كه در روايات متعدد به آن اشاره شده است و در اين نوشتار، مجال پرداختن به آن وجود ندارد.
4. افراط و تفريط در آراستگى
خودنمايى، گرايش افراطى در حوزه آراستن است؛ به اين معنا كه هر چيزى كه در حوزه زيبايى قرار مىگيرد اگر به شكل افراط عمل شود، به عنوان خودنمايى مطرح مىشود؛ چنانكه شلختگى، تفريط در حوزه خروج از اعتدال و تناسب است. شيفتگى و شلختگى به يك اندازه مذموم و ناپسند است. كسى كه از اعتدال، بيرون مىرود و رفتارش بهگونهاى است كه
شلختگى در آن نمودار مىشود، در حقيقت رفتار نابهنجارى را از خود بروز مىدهد.
در آموزههاى قرآنى، انسان كامل در حوزه شناختى، اخلاقى و هنجارى، انسانى معتدل است كه در همه حوزهها رفتارى ميانه از خود بروز مىدهد. در تعبير و