60است، حضور در مجامع عمومى و در برابر نامحرمان با آرايش نامناسب است؛ چرا كه اسلام با هرچه زمينه گناه و آلودگى را در جامعه فراهم مىسازد، مخالف است و بىشك، آرايش در فضاى عمومى، از عوامل زمينه ساز فساد و تباهى اخلاقى و ارزشهاى دينى است. بهطور كلى بايد گفت اسلام با هرچه حريم عفاف و حيا را تهديد مىكند، مخالف است. ازاينرو از ديد اسلام آراستگى امرى پسنديده است، ولى آرايش كردن دختران و خانمها در صورتى كه در معرض ديد نامحرمان قرار بگيرند، جايز نيست. اما در ميان همسران و زنان اشكال ندارد. از منظر دين، زنانى كه با آرايش و زيبايى در فضاى عمومى جامعه، زمينه آلودگى را فراهم سازند، مورد لعن و نفرين خدا و ملائكه قرار مىگيرند.
امامصادق عليه السلام از رسول خدا (ص) روايت مىكند:
أَيُّ امْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ مِنْ بَيْتِهَا فَهِيَ تُلْعَنُ حَتَّى تَرْجِعَ إِلَى بَيْتِها مَتَى ما رَجَعَت. 1
هر زنى كه عطر بزند و سپس از خانه خارج شود، لعنت
بر او فرستاده مىشود تا زمانى كه به خانه بازگردد.
3. آراستگى روحى
افزون بر آراستگى ظاهرى، آراستگى ديگرى را نيز مىتوان مطرح كرد كه آراستگى روحى است. پاكيزگى