125نبوده، امرى كه به طور حتم باطل است.
رابعاً: همانگونه كه قبلاً ذكر كرديم، امام صادق(ع) در مورد امام حسين(ع) و اتفاقى كه براى او افتاده دستور به عزادارى داده و بر نوحهسرايى تشويق كرده است.
خامساً: همانگونه كه قبلاً ذكر شد پيامبر(ص) و ديگران براى امام حسين(ع) نوحهخوانى كرده و بر او اشك ريختهاند.
لذا با اين پاسخها مىتوان به اين نتيجه رسيد كه نوحهسرايى و سينهزنى و گريستن و... در سوگ امام حسين(ع) و اولياى الهى از اين رواياتى كه ابن تيميه به آنها استدلال كرده تخصيص خورده يا تخصصاً از آنها خارج است.
تباكى در سوگ اولياى الهى
برخى به خاطر وضعيّت خاصى كه قلبشان دارد كمتر مىتوانند گريه كنند. اينان اگر تباكى هم كنند به ثواب وارزش گريه خواهند
رسيد.
در حديثى از پيامبر(ص) روايت شده كه آن حضرت آخر سوره زمر (وَ سِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلىٰ جَهَنَّمَ زُمَراً) ؛ «و كسانى كه كافر شدند گروهگروه به سوى جهنم رانده مىشوند» را بر جماعتى از انصار تلاوت كرد. همگى به جز جوانى از آنان گريستند. جوان عرض كرد: از چشم من قطرهاى بيرون نيامد، ولى تباكى كردم. حضرت فرمود:
« من تباكي فله الجنّة » 1؛ «هر كس تباكى كند براى او بهشت است».