126جرير از پيامبر(ص) نقل كرده كه فرمود:
انّي قارئ عليكم (أَلْهٰاكُمُ التَّكٰاثُرُ) من بكي فله الجنّة ومن تباكى فله الجنّة . 1
همانا من بر شما سوره (أَلْهٰاكُمُ التَّكٰاثُرُ) را مىخوانم، هر كس گريست بهشت بر او واجب مىشود وهر كس تباكى هم كرد نيز بر او بهشت واجب است.
شيخ محمّد عبده مىگويد: «تباكى آن است كه انسان خود را با زحمت به گريه وادارد، ولى بدون ريا». 2
مير سيد شريف جرجانى مىگويد: اصل در تباكى قول پيامبر(ص) است كه فرمود:
« ان لم تبكوا فتباكوا » 3؛ «اگر گريه نمىكنيد پس
تباكى كنيد». مقصود از اين جمله تباكى از كسى است كه مستعدّ گريه است، نه تباكى غافل وكسى كه از روى لهو اين چنين مىكند.
از روايات اهل بيت عليهم السلام استفاده مىشود كه تباكى با توجه، مطلوبيت دارد. امام صادق(ع) فرمود:
« من تباكي فله الجنّة » 4؛ «هر كس تباكى كند براى او بهشت است». و نيز فرمود:
...و من أنشد في الحسين شعراً فتباكي فله الجنة. 5
...و هر كس درباره حسين(ع) شعرى بخواند وتباكى كند بهشت بر او واجب است.