80بر پرستش حضرت عيسى(عليه السلام) مىفرمايد: «آيا تو به مردم گفتى كه من و مادرم را دو معبود در برابر خداى يكتا انتخاب كنيد». 1 و حضرت عيسى اين موضوع را رد مىكند. بنابراين از ناحيه قرآن پيروى از پيامبران خدا نيز به اذن و مشيت خداست؛ زيرا مىفرمايد: «ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود». 2 پس اطاعت از پيامبر خدا نيز بدون اذن الهى جايز نيست و توحيد ناب يعنى همين.
بنابراين وقتى خداوند در آيات قرآن، مأذون بودن انبيا و كارهاى خارقالعاده آنان را نقل مىكند، يا مردم از انبيا مىخواهند كه بيماران آنان را شفا دهند و مردگانشان را زنده كنند، يا در آيه 97 سوره يوسف فرزندان حضرت يعقوب(عليه السلام) از او مىخواهند كه در حق آنان استغفار كند و او نيز مىپذيرد و اين درخواست را منافى توحيد ناب نمىداند، يا خداوند از مردم مىخواهد براى استغفار نزد پيامبرش روند تا او برايشان استغفار كندو... همگى نشاندهنده مأذون بودن انبيا و منافات نداشتن اينگونه اعمال با توحيد ربوبى است.
گفتنى است كه خود خداوند در قرآن براى تبيين اين اعمال و مأذون بودنانبيا و فرشتگان در تدبير امور، در يكجا اعمال را فقط كار خود و در جاى ديگر كار انبيا و فرشتگان مىداند؛ مانندگرفتن جان انسانها كه در يكجا مىگويد: اَللّٰهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهٰا (زمر: 42) و در جاى ديگر مىفرمايد: يَتَوَفّٰاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ (سجده: 11) و اين بدان معناست