1) . حجرات:14.

2) . فى المعجم العربى الحديث (لاروس): الشِ‌ّرك: الاسم من شَرِك و اشرك: المشارك: الاعتقاد بتعدّد الالهه: النصيب ج اشراك...، ص 707 و فى اقرب الموارد اشرك بالله: جعل له شريكاً فهو مشرك و مشركى و الاسم الشرك و - النعل: جعل لها شركا و - فلانا فى امره: جعله شريكاً له فيه... قاموس قرآن - شرك (به كسر شين) اسم است؛ يعنى عمل شرك چنان‌كه در صحاح و قاموس و اقرب آمده است و نيز به معناى شريك و نصيب آمده است و آن را در آيه أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمٰاوٰاتِ ... (فاطر:40) و (احقاف:4) نصيب و بهره گفته‌اند. يٰا بُنَيَّ لاٰ تُشْرِكْ بِاللّٰهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ (لقمان: 13). شرك ظلم بزرگى است و مشرك كسى است كه براى خدا شريك قرار بدهد. چنين شخصى شايسته آمرزش نيست، مگر آنكه در دنيا توبه كند: إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مٰا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشٰاءُ (نساء: 48 و 116).