61قرآن مىفرمايد:
لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذٰابِي لَشَدِيدٌ (ابراهيم: 7)
اگر شكرگزارى كنيد، [نعمت خود را] بر شما افزون خواهم كرد و اگر ناسپاسى كنيد، مجازاتم شديد است.
در اينجا كفر به معناى خروج از اسلام نيست. در برخى موارد نيز كفر عملى منظور است؛ مانندآنچه «البانى» در پاسخگفت. از او سؤال كردند چرا سلاطينى كه حكم خدا را در جامعه اجرا نمىكنند، كافر نمىدانيد؟ در صورتى كه خدا در قرآن مىفرمايد: وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ فَأُولٰئِكَ هُمُ الْكٰافِرُونَ . «البانى» در پاسخ گفت: «مقصود از كفر در اين آيه كفر در دين نيست تا خروج از دين لازم آيد، بلكه كفر عملى مراد است».
همچنين موارد ديگرى از قرآن كه كلمه كفر در آنها به معناى كفرى نيست كه موجب خروج از دين باشدبلكه خروج از دين منحصر به مواردى است كه ذكر شد.
ايمان
ايمان در لغت از « امِنَ» به معناى امنيت، و در اصطلاحبه معناى اظهار خشوع و قبول شريعت است. «قاموس القرآن» نيز ايمان را اينگونه تعريف كرده است: «ايمان، تسليمتوأم با اطمينان خاطر است». 1
«تفتازانى» در «شرح مقاصد» مىگويد: «ايمان در لغت از «امن»، ضد