163
تُحْشَرُونَ (انفال: 24)
كسانى كه ايمان آوردهايد! دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد هنگامى كه شما را به سوى چيزى مىخواند كه شما را حيات مىبخشد و بدانيد خداوند [به اندازهاى به شما نزديك است كه] ميان انسان و قلب او حايل مىشود و همه شما به سوى او محشور مىشويد.
حياتبخشى آموزههاى پيامبر(صلى الله عليه و آله) بسيار واضح است: آموزههايى مانند يكتاپرستى، دورىكردن از فتنه، شرك، خونريزى، فساد و... اما اشتباه وهابيان در اين است كه مىپندارند برخى سنتهاى پيامبر(صلى الله عليه و آله) كه حتى بر پايه تأييد و تقرير ايشان هم است، پس از رحلت آن حضرت بىاعتبار مىشود؛ مانندتوسل به آن حضرت(صلى الله عليه و آله) و رعايت حرمت حضور آن حضرت پس از رحلتش كه آيه 3 سوره حجرات به آن اشاره مىكند. آنان پيامبر را پس از رحلتش، مردهاى مىدانند كه توان پاسخگويى و اجابت را ندارد. درحالىكه قرآن كريم سخن گفتنپيامبران را با قومشان، سخنگفتن و پرسش پيامبر(صلى الله عليه و آله) از انبياى پيشين و سلام بر آن حضرت را كنار سلام خداوند به انبيا مطرح مىكند. اينها همگى نشاندهنده شنيدن و قدرت پاسخگويى آنان است.
بنابراين آنچه پيامبر(صلى الله عليه و آله) در گفتار، رفتار و تقرير خود براى امت اسلام ارائه كرده، احياگر است؛ چه در حيات آن حضرت باشد و چه پس از مرگ آن حضرت. قرآن كريم در تأييد سنت پيامبر(صلى الله عليه و آله) مىفرمايد: وَ مٰا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوىٰ * إِنْ هُوَ إِلاّٰ وَحْيٌ يُوحىٰ (نجم: 3 و4) به اين معنا كه چون پيامبر(صلى الله عليه و آله) انسانى الهى است، آموزههاى او نيز الهى استو چون خداوند