140بنباز مىگويد:
صدا زدن غير خدا و كمكگرفتن از غير خدا موجب ارتداد از دين و داخل شدن در زمره مشركان و بتپرستان است و حكم چنين فردى اين است كه مال و خونش حلال مىشود، مگر اينكه توبه كند. 1
وهابيت درباره شفاعت معتقد است كه اصل شفاعت مسلم است و حق مخصوص خداست و انبيا هم در روز قيامت شفاعت مىكنند. اما در اين دنيا نمىتوان از آنان درخواست شفاعت كرد و بايد فقط از خداوند چنين درخواستى كرد.
در كتاب «الهدية السنيه» چنين آمده است:
پيامبر اسلام(صلى الله عليه و آله) و ساير انبيا، اوليا و ملائكه فقط حق شفاعت را در آخرت دارند و واجب است كه طلب شفاعت فقط از خداوند متعال باشد، نه ازآنان. در واقع گفته شود:
«خداوندا! شفاعت پيامبرمان محمد را در روز قيامت در مورد ما قبول فرما». يا بگويى: «خداوندا! شفاعت بندگان صالحت را در مورد ما قبول فرما». مانند اين درخواستها را فقط بايد از خدا خواست، نه آنان. بنابراين گفته نمىشود «يارسولالله» يا «ياولىالله» از تو طلب شفاعت مىكنم. در نتيجه، درخواست از آنان زمانى كه در برزخاند، از اقسام شرك است. 2