135همچنين در حديث ديگرى فرمود: «كسى كه گمان كند خداوند بنده‌اى را حجت خويش در زمين قرار داده است، سپس تمام نيازهاى او را از او پنهان كرده، به خدا افترا زده است». ¹

اشكال: آيه 109 سوره مائده، جريان روز قيامت را ذكر مى‌كند كه خداوند در آن روز پيامبران را جمع مى‌كند و مى‌گويد: [در برابر دعوت شما] چه پاسخى به شما داده شد؟ مى‌گويند: «ما چيزى نمى‌دانيم. تو خود داناى همه اسرار نهانى». اين آيه خود گوياى آن است كه انبيا، علم غيب ندارند.

پاسخ: مفسران پاسخ داده‌اند كه اين نشان از كمال ادب ايشان برابر خداست. در واقع مى‌خواهند بگويندخدايا! علم تو ذاتى است، ولى ما هرچه داريم، از تو داريم و علم ما در برابر علم تو چيزى نيست و ما در برابر تو چيزى نمى‌دانيم. ²

انبيا واسطه فيض الهي

پيامبران، بندگان صالح و شايسته الهى، واسطه فيض خدا براى بندگان‌اند. از زمان حضرت آدم تا خاتم(عليهم السلام) پيامبران الهى پناهگاه كسانى بوده‌اند كه در سختى‌ها به آنان پناه برده‌اند و آنان را واسطه نزول فيض و بركات الهى قرار داده‌اند. اين امر، ويژه قشر خاصى از جامعه نبوده است، بلكه از پايين‌ترين سطح جامعه تا بالاترين آن، به اين امر اهتمام ورزيده‌اند. قرآن كريم جامعه را مديون فيض وجود انبيا مى‌داند و به