92خلاس بن عمرو نقل مىكند كه على(عليه السلام) از گوسفند، طحالش را و از ماهيان، مارماهى را و از پرندگان، هر چنگال دارى را مكروه مىداشت.
از عطف كردن پرنده چنگال دار بر جرّى و طحال، معلوم مىشود كه كراهت در اين حديث، كراهت تحريمى است نه تنزيهى. عبدالرزاق به سند خود از محمد بن اسحاق نقل مىكند كه به ابوجعفر محمد بن على(عليه السلام) گفتم:
به من خبر دادهاند كه على(عليه السلام) از گوشت مارماهى و طحال اجتناب مىكرد و به خانهاى كه در آن، صورت و تمثالى بود، داخل نمىشد، علتش چه بوده است؟
ابوجعفر(عليه السلام) فرمود: رسول خدا(صلى الله عليه و آله ) طحال را پليد مىدانست و نمىخورد و مىفرمود: محل خونسازى و اجتماع خون است؛ از اينرو على(عليه السلام) آن را نمىخورد. پيامبر(صلى الله عليه و آله ) به اتاق يا خانهاى كه در آن صورت بود وارد نمىشد. اما جريث (مارماهى) از ماهيانى است كه اهل كتاب آن را نمىخورند. 1
ابن ابىشيبه در مصنفش با سند خود به ابوجعفر(عليه السلام) از على بن ابىطالب(عليه السلام) نقل مىكند كه ايشان، جريث و طحال را نمىخورد و مىفرمود: «طحال، لقمه و غذاى شيطان است». 2
ابن حجر در فتح البارى مىنويسد:
ابن حبيب از مالكيه گفته است: «من جرّى را مكروه مىدارم؛ زيرا آن را از حيوانات مسخ شده، شمردهاند». ازهرى نيز گفته است: «جريث نوعى ماهى است كه به مارها شباهت دارد». همچنين گفته شده كه نوعى ماهى است كه فلس و پولك ندارد كه به آن مارماهى نيز مىگويند.