93بنابراين با استفاده از روايات اهل تسنن ثابت مىشود كه اميرمؤمنان علىبن ابىطالب(عليه السلام) خوردن طحال و جرّى را مكروه مىدانسته است و برخى از مالكيه نيز همين عقيده را داشتهاند. پس شيعه در تحريم آنها فتوايى بدون دليل نداده است.
بعضى از صحابه و تابعان نيز گوشت خرگوش را حرام دانستهاند. قرطبى در اين باره مىنويسد:
بيشتر علماى اهل تسنن، از متقدم و متأخر، خوردن گوشت خرگوش را جايز دانستهاند. اما از عبدالله بن عمرو بن عاص، حرمتش، و از ابن ابىليلى كراهتش حكايت شده است. 1
ابوداود در سنن، از عبدالله بن عمرو چنين نقل مىكند: «نزد رسول خدا(صلى الله عليه و آله ) بوديم. خرگوشى براى او آوردند. ولى پيامبر(صلى الله عليه و آله ) از آن نخورد و از خوردنش نهى ننمود. و بر آن بود كه خرگوش حيض مىبيند». 2
ترمذى هم در سنن خود مىنويسد:
بيشتر اهل علم، در خوردن گوشت خرگوش، حرمتى نمىبينند. ولى برخى از اهل علم، خوردن گوشتش را مكروه مىشمارند و مىگويند خرگوش خون مىبيند. 3
ابن حجر در فتح البارى مىنويسد: «رافعى، حرمت گوشت خرگوش را از ابوحنيفه حكايت كرد. ولى نووى نوشته است كه رافعى در نقل حرمت از