117
ديدگاه عالمان اهل سنت درباره شيعه
شعبى مىگويد: «تا روز قيامت شمشير دشمنى بر آنها حاكم خواهد بود. دعوتشان مردود، پرچمشان به زير و آرايشان پراكنده خواهد بود: (كُلَّمٰا أَوْقَدُوا نٰاراً لِلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللّٰهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسٰاداً وَ اللّٰهُ لاٰ يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ) ؛ «هر زمان آتش جنگى افروختند، خداوند آن را خاموش ساخت و آنها براى فساد در زمين تلاش مىكنند و خداوند، مفسدان را دوست ندارد». (مائده: 64)
شعبى در ياوههاى قبلىاش نيز به دروغ شيعيان را متهم كرد كه همانند يهوديان خون هر مسلمانى را حلال مىدانند. او با اين جملات، مردم را به كشتن رافضيان تحريك مىكند و خون آنان را مباح مىشمارد. آن هم خون طايفهاى از مسلمانان كه شهادتين بر زبان دارند و به شعائر دين عمل مىكنند. آرى، تهمتى را كه شعبى به شيعه زد، اكنون خودش به آن گرفتار شد.
اگر شعبى بگويد كه شيعيان، مسلمان نيستند و به اين دليل، كشتن آنان جايز است، سخنى بر خلاف تصريح و فتواى علماى بزرگ اهل سنت است كه تكفير اهل قبله را جايز نمىدانند؛ خواه رافضى باشد يا غير آنان. «لالكايى» در كتاب شرح اصول اعتقاد اهل السنه با سندى كه به محمد بن