102ترى گذاشته شود؛ به همين دليل، جمعى از فقهاى متأخر به استحباب گذاشتن چوبى تر يا گل همراه ميت فتوا دادهاند. 1
ابن حجر در فتح البارى مىنويسد:
بريدة بن حصيب كه از صحابه پيامبر(صلى الله عليه و آله ) است، از اين عمل آن حضرت، الگو برداشت و وصيت كرد تا هنگام مردنش دو شاخه تر در قبرش نهاده شود و او به پيروى سزاوارتر از ديگران است. 2
ابن سعد در الطبقات الكبرى و ذهبى در سير اعلام النبلاء نوشتهاند:
حماد بن سلمه از عاصم احول نقل كرد كه ابوالعاليه از صحابه پيامبر(صلى الله عليه و آله ) به مورق عجلى وصيت كرد كه دو شاخه خرما در قبرش بگذارد. مورق گفت: «بريده اسلمى نيز وصيت كرد تا دو شاخه از چوب خرما در قبرش گذاشته شود. اما وقتى از دنيا رفت، چوب خرما پيدا نكردند، مگر در جوال الاغى؛ زيرا نزديك خراسان از دنيا رفت. زمانى كه او را در قبر گذاشتند به همراهش چوبها را نيز در قبرش قرار دادند». 3
نووى در شرح خود بر صحيح مسلم نوشته است:
بخارى در صحيحش، وصيت بريدة بن حصيب اسلمى صحابى را به گذاشتن دو چوب تر در قبرش روايت كرده است. او به مثل چنين كارى كه از رسول خدا(صلى الله عليه و آله ) واقع شده، تبرك جسته است. 4