101نسائى در سنن و ابن حبان در صحيح خود از ابوهريره چنين نقل مىكنند:
با پيامبر خدا(صلى الله عليه و آله) مىرفتيم و به دو قبر رسيديم. پيامبر(صلى الله عليه و آله) ايستاد، ما هم ايستاديم. رنگ پيامبر(صلى الله عليه و آله) شروع به تغيير كرد؛ به گونهاى كه آستين پيراهنش مىلرزيد. گفتيم: «اى رسول خدا(صلى الله عليه و آله) شما را چه مىشود»؟ فرمود: «آنچه را من مىشنوم، نمىشنويد»؟ گفتيم: «چه چيزى را»؟ فرمود: «اين دو نفر در قبرهايشان براى گناهى كوچك عذاب مىشوند». گفتيم: «چه گناهى»؟ فرمود: «يكى از آنها خود را از ترشحات ادرارش حفظ نمىكرد و ديگرى مردم را با زبانش آزار مىداد و بين آنان سخن چينى مىكرد». سپس دستور داد تا دو شاخه درخت خرما بياورند و سپس در هر قبرى شاخهاى گذاشت. پرسيديم:«اثرى دارد»؟ فرمود: «تا زمانى كه مرطوب هستند، از عذابشان كاسته مىشود». 1
ابن عابدين پس از متذكر شدن استحباب گذاشتن يك چوب تر همراه ميت، مىنويسد: دليل اين مطلب روايتى است كه پيامبر(صلى الله عليه و آله ) يك شاخۀ تر را پس از دو نيم كردن، درون دو قبرى كه صاحبانش معذب بودند، نهاد و علت اين كار را تخفيف يافتن عذاب آن دو نفر، مادامى كه چوب تر است، بيان نمود؛ يعنى به بركت تسبيح گفتن آن دو چوب تر عذاب كاهش مىيابد؛ زيرا تسبيح چوب تر، كاملتر از چوب خشك است؛ چون حيات اندكى در آن است. به همين علت، كندن گياهان و علفهاى سبز قبرستان مكروه است؛ هرچند كه خودرو باشد و كسى مالك آنها نباشد. اين كراهت به سبب حقى است كه ميت دارد و با كندن آنها از بين مىرود. به دليل اين حديث و براى پيروى از عمل رسول خدا(صلى الله عليه و آله ) مستحب است كه همراه ميت، چوب