73از آن نصيب وى نگشته است. چگونه مى‌توان در زمينه احاديث حضرت مهدى(عج) به او اعتماد و براى تحقيق پيرامون مسائلش به وى مراجعه كرد». 1
شيخ محدث و نقاد، احمد شاكر، در برخى گزينش‌هايى كه از احاديث مسند احمد انجام داده مى‌گويد:
ابن‌خلدون به موضوعى كه دانش آن را ندارد، وارد گشته است و خداوند مى‌فرمايد: وَ لاٰ تَقْفُ مٰا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ؛ «آنچه را كه دانش آن را ندارى، پى مگير». ابن‌خلدون به عرصه‌اى گام نهاده كه در صلاحيتش نبوده است. او در فصلى از مقدمه‌اش كه به «ذكر احاديث مهدى» اختصاص داده، به بيهوده‌گويى شگفت‌انگيزى روى آورده و غلطهاى بسيار آشكارى را مرتكب گشته است. ابن خلدون سخن محدثان را درست نفهميده و اگر از گفته‌هايشان آگاهى كامل مى‌داشت و آنها را درك مى‌كرد، هيچ‌يك از گفته‌هايش را بر زبان نمى‌آورد. 2
عباد در پاسخ ابن محمود، از مقلدان ابن‌خلدون، در نقد احاديث حضرت مهدى(عج) گفته است:
ابن خلدون يك مورخ است و از رجال حديث نيست و سخن او در تصحيح يا تضعيف احاديث، مورد اعتنا و توجه نيست. در زمينه‌هايى از اين قبيل بايد به كسانى چون بيهقى، عقيلى، خطابى،