63مى‌گيرد. چنانچه مسلمانان اميدوار باشند، خداوند روزى به دست مهدى موعود(عج) آنان را از چنگ ستم خواهد رهانيد. آيا شخص مؤمن حق دارد بگويد كه اين وعده هرگز تحقق نخواهد يافت؟! با صرف‌نظر از اعتقاد به حضرت مهدى(عج)، اين گوينده از كجا دانسته است اين آرزو هرگز تحقق نخواهد يافت تا بتواند با اين قطعيت سخن بگويد؟ آيا اين همان غيب‌گويى كه او آن را قبول ندارد، نيست؟ آيا منطق متقن بحث علمى همين است؟
2. در ميان احاديث امام مهدى(عج)، چيزى كه كوچك‌ترين اشاره‌اى به نفى قيام و عزتمندى مسلمانان پيش از ظهور حضرت مهدى(عج) كند، وجود ندارد. اين سخنى است كه ناصرالدين البانى به آن رسيده است. وى همچنين مى‌افزايد:
اگر در ميان مسلمانان اشخاص جاهلى هستند كه اين موضوع را فهم نمى‌كنند، راه درمان جهلشان اين است كه آنان را آگاه ساخت و به آنها فهماند؛ نه اينكه احاديث درست را به دليل بدفهمى آنان كنار گذاشت. 1
مى‌گويم: «اين (منفى ديدن مهدويت) نغمه‌اى است كه از احمد امين 2 و پيروانش گرفته شده است». عباد در پاسخ اين اشكال چنين گفته است:
ظهور [امام] مهدى[(عج)] در آخرالزمان با سنت خداوند در ميان آفريدگان سازگار است. سنت خداوند اين است كه حق و باطل پيوسته با يكديگر درگيرند و خداوند در هر دوره‌اى كسى را آماده مى‌كند كه حق را يارى كند. ازاين‌رو، هيچ‌گاه زمين از حجت الهى تهى