56عيسى بن مريم پشت سرش نماز مى‌گزارد».
تصديق آنچه از رسول خدا(ص) به ما رسيده، واجب است و مهدى‌نمايان يا هركس ديگرى را كه موجب تفرقه در جامعه مسلمانان گردد، بايد از ميان برد.
بر ما واجب است كه حق را بپذيريم و باطل را مردود بشماريم؛ نه آنكه چون كسانى كه از روى حقه‌بازى، خود را مصداق حق شمرده‌اند، حق را انكار و نصوص را تكذيب كنيم. 1
هيچ مسلمانى ادعاى باطل مهدويت اشخاص حقه‌باز و فريب‌كار را نمى‌پذيرد. شيعيان اماميه نيز كه بيش از ديگر فرقه‌ها به دليل اينكه مهدى منتظر(عج)، امامشان است، از وى تبليغ مى‌كنند، در برابر مدعيان باطل مهدويت ايستادگى مى‌كنند؛ چنان‌كه در مقابل بابى‌ها به رهبرى «على محمد باب» كه در سده گذشته خود را امام زمان خواند، ايستادگى كردند و پس از صدور فتواى قتل وى، از سوى عالمان شيعى، اعدامش كردند.
هركس ديگرى هم چنين ادعايى كند، با چنان سرنوشتى از سوى آنان روبه‌رو خواهد شد. آنان، همانند ديگر مسلمانان، در انتظار موعودى هستند كه در آخرالزمان ظهور و «زمين پر شده از بيداد را از دادگرى پر كند». آنان براى ظهور آن امام نشانه‌هاى ويژه‌اى قائل‌اند و براى آن دلايلى نورانى دارند.
نخستين دليل و نشان شيعيان بر وجود مهدى موعود(عج) اين است كه همه مسلمانان او را مى‌پذيرند، از دعوتش استقبال مى‌كنند و در شمار