108اثبات‌كننده بر نفى‌كننده است؛ به‌ويژه آنكه نفى‌كننده هيچ نسبت نسبى، حسبى، شرافتى، دينى، اعتقادى، مكانى و دوره‌اى با خانواده فرزند نداشته باشد.
چگونه مى‌توان قول شخصى مغرض، كينه‌توز و سلفى ناصبى را كه درصدد مكر و نيرنگ نسبت به اهل‌بيت و شيعيانشان است، در حق اين اشراف پاك پذيرفت؟ تشكيك‌هاى اين اشخاص دور از دانش و دين، در كنار ادعاى بزرگ‌ترين عالم انساب، يعنى صاحب كتاب «المجدى فى النسب»، مبنى بر متواتر بودن ولادت حضرت مهدى(عج) از حسن عسكرى(ع) چه ارزشى دارد؟! گفتار دانشمندانى از اين قبيل، هرگونه پندار دروغ و بهتان زشت را از ميان مى‌برد.
تواتر حديث ولادت حضرت مهدى(عج) نزد همه كسانى كه درباره ولادت ايشان پژوهش مى‌كنند، محقق است و اين تواتر - با وجود شرايط دشوار آن - به مراتب بيش از چيزى است كه ما در شرايط عادى به آن نيازمنديم؛ زيرا امكان ندارد همه شاهدان را به تبانى بر دروغ متهم ساخت.
اگر دروغ و توطئه در چنين خبرهايى امكان داشته باشد، روى زمين هيچ خبرى باقى نمى‌ماند كه بشود به آن اعتماد كرد يا به تواترش قائل گشت. حتى اگر روشن‌تر از خورشيد باشد؛ زيرا باز هم سلفى‌ها براى اثبات ادعاها و منقولاتشان، در آن خبر نيز احتمال كذب خواهند داد.
آيا هيچ عاقلى مى‌تواند چيزى را (انكار تواتر) كه به فساد همه چيز مى‌انجامد، بپذيرد؟! آيا جز اين است كه دشمنان حضرت مهدى(عج) و دشمنان شيعه مى‌خواهند در همه حقايق متواتر سيره و تاريخ مسلمانان