92نام آن گرامى، «على» و مشهورترين لقبش، «زين العابدين» و «سجاد» است. در نيمه ماه جمادى الاول سال 38ه.ق در «مدينه» چشم به جهان گشود. سرور شهيدان، حضرت امام حسين(ع)، پدر او و «شهربانو»، مادر گرامى اوست. (پيشوايان معصوم عليهم السلام، ص 255) «يزيد»، «عبدالله بن زبير»، «مروان حكم»، «عبدالملك بن مروان» و «وليد بن عبدالملك»، حكمرانان بيدادگرى بودند كه در دوران امامت 35 ساله حضرت زين العابدين(ع)، مدتى بر جامعه مسلمانان فرمانروايى كردند. (پيشوايان معصوم عليهم السلام، ص 266) آن بزرگوار مثل پدر بزرگوارش 57 سال زيست. (زندگانى چهارده معصوم عليهم السلام، ص 3؛ به نقل از: اصول كافى، ج 1، ص 466) ايشان در سال 94 يا 95ه.ق به دسيسه «وليد بن عبدالملك» مسموم شد و به شهادت رسيد. آنگاه در قبرستان «بقيع» كنار قبر عمويش، امامحسن(ع) به خاك سپرده شد. (سيره پيشوايان، صص 234 و 235)