93
هيبت امام سجاد(ع)
به نقل از «مسعودى»، «مردم [در واقعه حرّة] به عنوان بردگى و بندگى با يزيد بيعت مىكردند و هر كه چنين بيعتى نكرد، كشته شد؛ به جز علىبن الحسين(ع) ملقّب به سجاد و على بن عبدالله بن عباس. مردم على بن الحسين(ع) را ديدند كه به قبر پيامبر پناه برده بود و دعا مىخواند. وى را نزد «مُسرف»، فرمانده لشكر يزيد آوردند، درحالىكه نسبت به او خشمگين بود و از وى و پدرانش بيزارى مىجست. ولى چون على بن الحسين(ع) را ديد، به خود لرزيد و به احترامش به پا خاست و او را پهلوى خود نشانيد و گفت: «هر آنچه خواهى، از من بخواه [كه انجام مىدهم]». او نيز درباره مردم و كسانى كه در معرض كشته شدن بودند، شفاعت خواست كه پذيرفته شد.
وقتى على بن الحسين(ع) از نزد مسرف خارج شد، از وى پرسيدند: «هنگام رفتن به نزد مسرف ديديم كه لبهايت مىجنبد؛ چه مىگفتى؟» ايشان فرمود: «به خداوند مىگفتم: بار خدايى كه پروردگار آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و پروردگار عرش عظيم و پروردگار